Memoriam
* Juli 2006 - 15 September 2009
White Spirit
In Augustus kochten wij onze eerste gerbils bij een (dachten wij) goede fokker. Dit bleek helaas een broodfokker te zijn. Maar daar kwamen we pas later achter. Eén van die gerbils die we kochten bij die fokker was Spirit. Ik vond hem meteen geweldig. Een andere fokster hier in de buurt echter ook en had ook interesse in hem. Gelukkig zijn we overeengekomen dat wij Spirit zouden houden. En zo kwam het dat Spirit bij zijn vrouwtje Snowy kwam. Daar kreeg hij zijn eerste pupjes mee. Onder andere Meesie, die helaas ook al op deze pagina staat. Spirit kreeg vele jonkies, en is na de nestjes bij 2 vriendjes gegaan, ons eerste en ook meteen ons laatste groepje toen we er achter kwamen dat de broodfokster had gelogen: Je kunt geen 3 gerbils bij elkaar houden. En zo bleef Spirit met Gizmo samen zitten. Toen Spirit zijn vriendje Gizmo verloor hebben we hem gekoppeld aan Sparrow. Er brak opnieuw een gelukkige tijd aan. Tot Augustus 2009. Spirit had een wond op zijn buik, meteen naar de dierenarts, en hebben we het enkele dagen aangekeken met wondzalf. Het mocht niet baten en een operatie was noodzakelijk om de wond + verdikking weg te halen. Spirit kwam goed door de operatie heen en dezelfde dag was hij alweer de vrolijke Spirit en at goed. De dierenarts was erg tevreden. Helaas boterde het niet tussen Spirit en Sparrow. Na de operatie was Spirit de wat zwakkere en wou Sparrow de baas zijn. Normaal gesproken komen 2 gerbils hier zonder problemen uit, maar ik heb het risico niet genomen en ze uit elkaar gehaald. Spirit is gekoppeld aan een klein pupje en was weer de baas EN een vrolijk gerbiltje. Tot we niet lang daarna 3 bultjes ontdekten. Deze bultjes groeiden binnen enkele dagen uit tot enorme bulten en opnieuw werd 1 bult op zijn buik een wond. De dierenarts vertelde dat we 2 opties hadden. Optie 1 was niks doen, dan zou Spirit binnen 10 tot 30 dagen overlijden, hij zou een lijdensweg hebben. Dan zouden we hem, zodra hij pijn kreeg, maar nog wel levenslustig was moeten laten inslapen. Optie 2 was een risicovolle operatie. Als hij het overleefde zouden we Spirit nog enkele maanden of een half jaar bij ons kunnen hebben. En een half jaar in een gerbil leven is lang! Mocht hij het niet overleven dan zou hij overlijden tijdens de narcose. Dan was hij enthousiast en vrolijk en zonder pijn door gasnarcose zonder injectie zijn gaan slapen, om vervolgens niet meer wakker te worden. En die optie hebben we gekozen, en hopend en wachtend op het telefoontje of het was gelukt of niet. Helaas, het was niet gelukt. De dierenarts ontdekte dat 1 verdikking al vloeibaar was, en dat betekende dat dit spul de buikholte inliep, en Spirit had al een beginnende buikwandontsteking. Op dit moment nog geen pijn, maar het herstel van de operatie zou erg zwaar zijn, en zijn leven zou met nog geen week verlengd worden. De dierenarts zei wat wij al dachten: We laten hem inslapen nu hij nog onder narcose is. We hebben vrij geregeld op ons werk na het telefoontje en zijn meteen naar de dierenarts gereden. Spirit was nog onder narcose, en we hebben afscheid van ons mannetje genomen. Toen kwam het prikje, hij voelde het niet, hij voelde geen pijn. En overleed in mijn handen. Het was de beste keus zo, maar o wat een moeilijke keus. We hadden ons mannetje nog heel erg lang bij ons willen houden!! Rust Zacht Spirit, we zullen je nooit vergeten.. Onze bijzondere boef..
* 10 April 2007 - 24 Augustus 2009
Pearl
In April 2007 werd Pearl geboren uit ons 2de fokkoppeltje; Odessa en Tiesto.
Een schitterend kereltje! Hij ging verhuizen naar een fokker, en nadat die diverse jongen met hem had gefokt kregen we te horen dat ze Pearl weg zouden doen, dat lieten wij ons niet twee keer zeggen en we namen Pearl weer mee naar huis.
Pearl kwam bij Carisma te zitten, een mooi vrouwtje uit Duitsland. Hij kreeg samen met haar super jongen, lief van karakter en schitterend van kleur.
Tot we zagen dat Pearl zwak werd, hij bleek een fibroom te hebben, net als wat Gizmo ook had. (overigens is onderzocht dat dit niet erfelijk is, waaraan je ook niet sterft, enkel aan complicaties) we gingen naar de dierenarts en daar werd zijn fibroom verwijderd. Daarna ging het weer bergopwaards met Pearl. Het werd weer een vrolijk ventje, al vermoed ik toen dat hij nooit helemaal de oude meer is geworden. We hebben hem gekoppeld aan Jimmy en daar heeft hij nog een paar maanden een heel fijn leventje mee gehad.
Tot Pearl opnieuw ging afvallen en zich niet lekker voelde. De dierenarts stelde een nierziekte vast. (ook niet erfelijk) Deze ziekte zorgde ervoor dat het lichaam van Pearl vetten heel moeilijk kon verwerken en niet meer opsloeg. De laatste weken ging zijn moteriek achteruit, maar bleef hij goed eten en drinken. We hadden al besloten dat als hij pijn zou krijgen of als zijn leventje niet meer dragelijk was we voor hem de beslissing zouden nemen. Gelukkig heeft het voor hem niet zover hoeven komen en is hij op 24 Augustus 2009 zelf overleden. Hij lag heerlijk opgerold zoals hij altijd sliep. Jimmy, zijn grootste vriend lag zoals altijd bij hem te slapen. Rust zacht lieverd! Geef een dikke kus aan je mams Odessa!
* 6 Maart 2007 - 27 Januari 2009
Gizmo
April 2007 kwam Gizmo bij ons als klein ukkie van 4 a 5 weken oud, samen met zijn broertjes en zusjes.
Spirit dit op dat moment net alleen zat zou worden gekoppeld aan Gizmo en broertje Binkie. Zo gezegd zo gedaan. Koppeling verliep vlekkeloos,
en maanden lang waren ze de dikste vriendjes! Tot op een ochtend we een bloedbad aantroffen in de kooi, het groepje van 3 was misgegaan.
Niemand had ons verteld dat dit risico aanwezig was bij een groepje van 3 of meer.
Gelukkig kwamen alle 3 mannen er redelijk goed uit, alle 3 flinke wonden, maar ze hebben het overleefd. Binkie werd gekoppeld aan een pup en is verhuisd.
Spirit en Gizmo bleven samen en waren echt de dikste maatjes, nooit geen ruzie, echt zo'n geweldig stel! In Januari zagen we dat Gizmo een gek 'bolletje' had hangen, bij zijn geslachtsdeel, we wisten niet wat het was, maar het bloedde wel een beetje. De dierenarts vertelde ons dat dit een fibroom was.
Niks ernstigs en kon ter plekke worden verwijderd. Dit is dan ook gebeurd, en Gizmo die nergens last van had bleef vrolijk, de volgende dag dinsdag 27 januari was hij ook heel vrolijk, ondanks de verveling dat ie in een klein bakje moest, zonder speeltjes wel samen met Spirit gelukkig.
Wel was hij zich veel aan het wassen, want ja het moest goed schoon gehouden word, je weet wel hoe gerbils zijn. Heel schoon op zichzelf.
27 januari, 1 minuut voor 8, ik bel met mijn vader en die vraagt hoe het met ons manneke gaat, ik zeg: prima hij is zo vrolijk! ben echt blij, en we zeggen elkaar gedag, en hangen op en ik loop naar de tv, om GTST te zien. Natuurlijk even bij Gizmo kijken en daar ligt ie onze schat, op zijn rug, heel erg veel bloed in de kooi, en bijna niet bij bewustzijn! In enorme paniek de dierenarts gebeld die zei met spoed hier heen komen en de 2 gerbils uit elkaar halen.
We zijn dus meteen in de auto gesprongen, en kwamen even later bij de dierenarts aan, Gizmo bleek een eindje van het wondje van gister (wat overigens goed genezen was, er zat zelfs al een korstje op) te hebben gebeten, de huid op het geslachtsdeel is natuurlijk niet zo dik, en niet behaard dus dit was gigantisch gaan bloeden, de dierenarts heeft het gestelpt en Gizmo nog vocht en insuline toegediend. Gizmo was ver weg, erg sloom en heel moe, bloedarmoede vanwege het verloren bloed. Thuis gekomen hebben we hem bij een kruikje gelegd, en in de split met Spirit, als Gizmo erboven op kwam was hun band niet kapot gegaan, en zouden ze elkaar nog herkennen. Vlak voor we op bed gingen had ie wat gedronken, en probeerde hij te eten, maar als ie een hapje deed, dan sliep ie alweer. Maar de wil was nog aanwezig, ook reageerde hij goed op Spirit, je merkte dat hij het fijn vond dat Spirit er was, al heeft ie er weinig van meegekregen. Na 3 uurtjes ging ik weer even bij Gizmo kijken, en helaas was ons mannetje toen al overleden. Hij lag bij de split, vlakbij Spirit.
Helaas was zijn lichaam te zwak, door het vele verlies van het bloed. Lieve lieve Gizmo we missen je gigantisch en Spirit is helemaal van slag. Rust zacht lief manneke van ons!
* 7 Oktober 2006 - * 22 Juli 2008
Meesie
Op 7 Oktober werd meesie geboren, we hebben de bevalling gezien en ze was een dochter uit een gezin van 9 pups. Meesie bleef hier wonen en kreeg hier zelf ook diverse nestjes, eerst met Orlando en later met Nemo. Nu was Meesie al een paar weekjes van haar pensioen aan het genieten samen met haar dochter Esmee.
Ze heeft altijd rond de 100 gram gewogen maar de laatste weken/maanden werd ze heel langzaam lichter, voor onze vakantie woog ze 90 gram. Nog geen zorgwekkend gewicht, en omdat de 10 gram verspreid was over een aantal weken/maanden was het geen reden tot paniek.
We gingen een weekje op vakantie, en toen we terug waren was ze ondanks de goede verzorging 20 gram afgevallen. Ze was sloom, heel erg mager en had een kleine ontsteking bij oog en neus, op 22 Juli gingen we naar de dierenarts. Deze vertelde dat hij slecht nieuws had, hij dacht aan een tumor in de neusholte, een echo kon ons wijzer maken.
De echo werd gemaakt, en zoals de arts al vermoedde woede er een tumor in de neusholte van onze Mees. Haar neusje begon iets scheef te staan, en dit deed haar pijn zei de dierenarts, en hij wees ons er voorzichtig op dat we binnenkort, waarschijnlijk al binnen een paar dagen en maximaal anderhalve week afscheid moesten nemen. Als de tumor in 7 dagen zoveel schade aan richt dat meesie haar evenwicht bijna helemaal kwijt was, en bijna geen speellust meer had, wat konden we dan de volgende 7 dagen verwachten?
Meesie heeft ons in de bijna 2 jaar dat ze hier heeft mogen wonen zo ontzettend veel plezier en liefde gebracht, dat we het niet naar haar konden maken om asociaal te zijn en haar nog een paar dagen bij ons te houden door middel van prednison, wat eventueel een middel was om haar leven een paar dagen te redden. We hebben haar nog diezelfde dag in laten slapen, daar ging ze, onze mees terwijl we haar zachtjes aaiden.
Ze ging naar haar moeder, Meesie rust zacht lieve schat en ik hoop dat je nu geen pijn meer hebt en samen aan het spelen bent met Snowy op de regenboogbrug! We zullen je missen!!
* Augustus 2006 - * 21 Oktober 2007
Odessa en haar 7 jongen.
In Augustus 2006 kwam Odessa hier wonen, het was de bedoeling dat ze samen met Tiesto hier een fokkoppeltje zou vormen.
Dat gebeurde, eerst met Tiesto en daarna met Simba gaf ze schitterende jongen.
Helaas ging het 1 na laatste nest helemaal mis. Odessa kreeg sochtends om half 11 weeen gekregen en kwam het eerste pupje ter wereld, helaas hadden wij een afspraak, en gingen we op weg, in de veronderstelling dat het goed kwam (zoals het altijd ging) maar helaas toen we terug kwamen was Odessa nog aan het persen, en zijn we meteen naar de dierenarts gegaan, deze heeft een keizersnee gedaan.
Maar helaas overleed odessa diezelfde dag nog aan de gevolgen van de keizersnee en uitputting, samen met haar 7 pups is ze nu bij de regenboogbrug.
Het jong dat we nog geboren hebben zien worden is ook overleden. Lieve lieve Odessa rust zacht lief meiske we zullen je zo ontzettend missen!!!!
* Juli 2006 - 15 September 2009
White Spirit
In Augustus kochten wij onze eerste gerbils bij een (dachten wij) goede fokker. Dit bleek helaas een broodfokker te zijn. Maar daar kwamen we pas later achter. Eén van die gerbils die we kochten bij die fokker was Spirit. Ik vond hem meteen geweldig. Een andere fokster hier in de buurt echter ook en had ook interesse in hem. Gelukkig zijn we overeengekomen dat wij Spirit zouden houden. En zo kwam het dat Spirit bij zijn vrouwtje Snowy kwam. Daar kreeg hij zijn eerste pupjes mee. Onder andere Meesie, die helaas ook al op deze pagina staat. Spirit kreeg vele jonkies, en is na de nestjes bij 2 vriendjes gegaan, ons eerste en ook meteen ons laatste groepje toen we er achter kwamen dat de broodfokster had gelogen: Je kunt geen 3 gerbils bij elkaar houden. En zo bleef Spirit met Gizmo samen zitten. Toen Spirit zijn vriendje Gizmo verloor hebben we hem gekoppeld aan Sparrow. Er brak opnieuw een gelukkige tijd aan. Tot Augustus 2009. Spirit had een wond op zijn buik, meteen naar de dierenarts, en hebben we het enkele dagen aangekeken met wondzalf. Het mocht niet baten en een operatie was noodzakelijk om de wond + verdikking weg te halen. Spirit kwam goed door de operatie heen en dezelfde dag was hij alweer de vrolijke Spirit en at goed. De dierenarts was erg tevreden. Helaas boterde het niet tussen Spirit en Sparrow. Na de operatie was Spirit de wat zwakkere en wou Sparrow de baas zijn. Normaal gesproken komen 2 gerbils hier zonder problemen uit, maar ik heb het risico niet genomen en ze uit elkaar gehaald. Spirit is gekoppeld aan een klein pupje en was weer de baas EN een vrolijk gerbiltje. Tot we niet lang daarna 3 bultjes ontdekten. Deze bultjes groeiden binnen enkele dagen uit tot enorme bulten en opnieuw werd 1 bult op zijn buik een wond. De dierenarts vertelde dat we 2 opties hadden. Optie 1 was niks doen, dan zou Spirit binnen 10 tot 30 dagen overlijden, hij zou een lijdensweg hebben. Dan zouden we hem, zodra hij pijn kreeg, maar nog wel levenslustig was moeten laten inslapen. Optie 2 was een risicovolle operatie. Als hij het overleefde zouden we Spirit nog enkele maanden of een half jaar bij ons kunnen hebben. En een half jaar in een gerbil leven is lang! Mocht hij het niet overleven dan zou hij overlijden tijdens de narcose. Dan was hij enthousiast en vrolijk en zonder pijn door gasnarcose zonder injectie zijn gaan slapen, om vervolgens niet meer wakker te worden. En die optie hebben we gekozen, en hopend en wachtend op het telefoontje of het was gelukt of niet. Helaas, het was niet gelukt. De dierenarts ontdekte dat 1 verdikking al vloeibaar was, en dat betekende dat dit spul de buikholte inliep, en Spirit had al een beginnende buikwandontsteking. Op dit moment nog geen pijn, maar het herstel van de operatie zou erg zwaar zijn, en zijn leven zou met nog geen week verlengd worden. De dierenarts zei wat wij al dachten: We laten hem inslapen nu hij nog onder narcose is. We hebben vrij geregeld op ons werk na het telefoontje en zijn meteen naar de dierenarts gereden. Spirit was nog onder narcose, en we hebben afscheid van ons mannetje genomen. Toen kwam het prikje, hij voelde het niet, hij voelde geen pijn. En overleed in mijn handen. Het was de beste keus zo, maar o wat een moeilijke keus. We hadden ons mannetje nog heel erg lang bij ons willen houden!! Rust Zacht Spirit, we zullen je nooit vergeten.. Onze bijzondere boef..
* 10 April 2007 - 24 Augustus 2009
Pearl
In April 2007 werd Pearl geboren uit ons 2de fokkoppeltje; Odessa en Tiesto.
Een schitterend kereltje! Hij ging verhuizen naar een fokker, en nadat die diverse jongen met hem had gefokt kregen we te horen dat ze Pearl weg zouden doen, dat lieten wij ons niet twee keer zeggen en we namen Pearl weer mee naar huis.
Pearl kwam bij Carisma te zitten, een mooi vrouwtje uit Duitsland. Hij kreeg samen met haar super jongen, lief van karakter en schitterend van kleur.
Tot we zagen dat Pearl zwak werd, hij bleek een fibroom te hebben, net als wat Gizmo ook had. (overigens is onderzocht dat dit niet erfelijk is, waaraan je ook niet sterft, enkel aan complicaties) we gingen naar de dierenarts en daar werd zijn fibroom verwijderd. Daarna ging het weer bergopwaards met Pearl. Het werd weer een vrolijk ventje, al vermoed ik toen dat hij nooit helemaal de oude meer is geworden. We hebben hem gekoppeld aan Jimmy en daar heeft hij nog een paar maanden een heel fijn leventje mee gehad.
Tot Pearl opnieuw ging afvallen en zich niet lekker voelde. De dierenarts stelde een nierziekte vast. (ook niet erfelijk) Deze ziekte zorgde ervoor dat het lichaam van Pearl vetten heel moeilijk kon verwerken en niet meer opsloeg. De laatste weken ging zijn moteriek achteruit, maar bleef hij goed eten en drinken. We hadden al besloten dat als hij pijn zou krijgen of als zijn leventje niet meer dragelijk was we voor hem de beslissing zouden nemen. Gelukkig heeft het voor hem niet zover hoeven komen en is hij op 24 Augustus 2009 zelf overleden. Hij lag heerlijk opgerold zoals hij altijd sliep. Jimmy, zijn grootste vriend lag zoals altijd bij hem te slapen. Rust zacht lieverd! Geef een dikke kus aan je mams Odessa!
* 6 Maart 2007 - 27 Januari 2009
Gizmo
April 2007 kwam Gizmo bij ons als klein ukkie van 4 a 5 weken oud, samen met zijn broertjes en zusjes.
Spirit dit op dat moment net alleen zat zou worden gekoppeld aan Gizmo en broertje Binkie. Zo gezegd zo gedaan. Koppeling verliep vlekkeloos,
en maanden lang waren ze de dikste vriendjes! Tot op een ochtend we een bloedbad aantroffen in de kooi, het groepje van 3 was misgegaan.
Niemand had ons verteld dat dit risico aanwezig was bij een groepje van 3 of meer.
Gelukkig kwamen alle 3 mannen er redelijk goed uit, alle 3 flinke wonden, maar ze hebben het overleefd. Binkie werd gekoppeld aan een pup en is verhuisd.
Spirit en Gizmo bleven samen en waren echt de dikste maatjes, nooit geen ruzie, echt zo'n geweldig stel! In Januari zagen we dat Gizmo een gek 'bolletje' had hangen, bij zijn geslachtsdeel, we wisten niet wat het was, maar het bloedde wel een beetje. De dierenarts vertelde ons dat dit een fibroom was.
Niks ernstigs en kon ter plekke worden verwijderd. Dit is dan ook gebeurd, en Gizmo die nergens last van had bleef vrolijk, de volgende dag dinsdag 27 januari was hij ook heel vrolijk, ondanks de verveling dat ie in een klein bakje moest, zonder speeltjes wel samen met Spirit gelukkig.
Wel was hij zich veel aan het wassen, want ja het moest goed schoon gehouden word, je weet wel hoe gerbils zijn. Heel schoon op zichzelf.
27 januari, 1 minuut voor 8, ik bel met mijn vader en die vraagt hoe het met ons manneke gaat, ik zeg: prima hij is zo vrolijk! ben echt blij, en we zeggen elkaar gedag, en hangen op en ik loop naar de tv, om GTST te zien. Natuurlijk even bij Gizmo kijken en daar ligt ie onze schat, op zijn rug, heel erg veel bloed in de kooi, en bijna niet bij bewustzijn! In enorme paniek de dierenarts gebeld die zei met spoed hier heen komen en de 2 gerbils uit elkaar halen.
We zijn dus meteen in de auto gesprongen, en kwamen even later bij de dierenarts aan, Gizmo bleek een eindje van het wondje van gister (wat overigens goed genezen was, er zat zelfs al een korstje op) te hebben gebeten, de huid op het geslachtsdeel is natuurlijk niet zo dik, en niet behaard dus dit was gigantisch gaan bloeden, de dierenarts heeft het gestelpt en Gizmo nog vocht en insuline toegediend. Gizmo was ver weg, erg sloom en heel moe, bloedarmoede vanwege het verloren bloed. Thuis gekomen hebben we hem bij een kruikje gelegd, en in de split met Spirit, als Gizmo erboven op kwam was hun band niet kapot gegaan, en zouden ze elkaar nog herkennen. Vlak voor we op bed gingen had ie wat gedronken, en probeerde hij te eten, maar als ie een hapje deed, dan sliep ie alweer. Maar de wil was nog aanwezig, ook reageerde hij goed op Spirit, je merkte dat hij het fijn vond dat Spirit er was, al heeft ie er weinig van meegekregen. Na 3 uurtjes ging ik weer even bij Gizmo kijken, en helaas was ons mannetje toen al overleden. Hij lag bij de split, vlakbij Spirit.
Helaas was zijn lichaam te zwak, door het vele verlies van het bloed. Lieve lieve Gizmo we missen je gigantisch en Spirit is helemaal van slag. Rust zacht lief manneke van ons!
* 7 Oktober 2006 - * 22 Juli 2008
Meesie
Op 7 Oktober werd meesie geboren, we hebben de bevalling gezien en ze was een dochter uit een gezin van 9 pups. Meesie bleef hier wonen en kreeg hier zelf ook diverse nestjes, eerst met Orlando en later met Nemo. Nu was Meesie al een paar weekjes van haar pensioen aan het genieten samen met haar dochter Esmee.
Ze heeft altijd rond de 100 gram gewogen maar de laatste weken/maanden werd ze heel langzaam lichter, voor onze vakantie woog ze 90 gram. Nog geen zorgwekkend gewicht, en omdat de 10 gram verspreid was over een aantal weken/maanden was het geen reden tot paniek.
We gingen een weekje op vakantie, en toen we terug waren was ze ondanks de goede verzorging 20 gram afgevallen. Ze was sloom, heel erg mager en had een kleine ontsteking bij oog en neus, op 22 Juli gingen we naar de dierenarts. Deze vertelde dat hij slecht nieuws had, hij dacht aan een tumor in de neusholte, een echo kon ons wijzer maken.
De echo werd gemaakt, en zoals de arts al vermoedde woede er een tumor in de neusholte van onze Mees. Haar neusje begon iets scheef te staan, en dit deed haar pijn zei de dierenarts, en hij wees ons er voorzichtig op dat we binnenkort, waarschijnlijk al binnen een paar dagen en maximaal anderhalve week afscheid moesten nemen. Als de tumor in 7 dagen zoveel schade aan richt dat meesie haar evenwicht bijna helemaal kwijt was, en bijna geen speellust meer had, wat konden we dan de volgende 7 dagen verwachten?
Meesie heeft ons in de bijna 2 jaar dat ze hier heeft mogen wonen zo ontzettend veel plezier en liefde gebracht, dat we het niet naar haar konden maken om asociaal te zijn en haar nog een paar dagen bij ons te houden door middel van prednison, wat eventueel een middel was om haar leven een paar dagen te redden. We hebben haar nog diezelfde dag in laten slapen, daar ging ze, onze mees terwijl we haar zachtjes aaiden.
Ze ging naar haar moeder, Meesie rust zacht lieve schat en ik hoop dat je nu geen pijn meer hebt en samen aan het spelen bent met Snowy op de regenboogbrug! We zullen je missen!!
* Augustus 2006 - * 21 Oktober 2007
Odessa en haar 7 jongen.
In Augustus 2006 kwam Odessa hier wonen, het was de bedoeling dat ze samen met Tiesto hier een fokkoppeltje zou vormen.
Dat gebeurde, eerst met Tiesto en daarna met Simba gaf ze schitterende jongen.
Helaas ging het 1 na laatste nest helemaal mis. Odessa kreeg sochtends om half 11 weeen gekregen en kwam het eerste pupje ter wereld, helaas hadden wij een afspraak, en gingen we op weg, in de veronderstelling dat het goed kwam (zoals het altijd ging) maar helaas toen we terug kwamen was Odessa nog aan het persen, en zijn we meteen naar de dierenarts gegaan, deze heeft een keizersnee gedaan.
Maar helaas overleed odessa diezelfde dag nog aan de gevolgen van de keizersnee en uitputting, samen met haar 7 pups is ze nu bij de regenboogbrug.
Het jong dat we nog geboren hebben zien worden is ook overleden. Lieve lieve Odessa rust zacht lief meiske we zullen je zo ontzettend missen!!!!
